Kazakistan’da yüzyıllar öncesine dayanan kadim bir geçmişe sahip olan Nevruz Bayramı, İskitler (Sakalar) dönemine kadar uzanıyor. Sovyetler Birliği döneminde 1926 yılında yasaklanan bu bayram, Kazakistan’ın bağımsızlığını kazanmasının ardından 65 yıl sonra tekrar kutlanmaya başlandı.
15 Mart 1991’de devlet bayramı olarak kabul edilen Nevruz, Kazakistan’da büyük bir öneme sahip. “Ulusun büyük bayramı” olarak kutlanan bu özel gün, “Nevruzname” adı verilen kutlamalarla 10 gün boyunca süren büyük şenliklere ev sahipliği yapıyor. Kazakistanlılar, bu dönemde geleneksel halk oyunları, at üstünde gösteriler ve renkli etkinliklerle Nevruz’u coşkuyla kutluyorlar.
Kazakistan’da Nevruz’un vazgeçilmez bir parçası olan “Naurız köje”, bayram boyunca her evde hazırlanıyor. Bu özel aşure, su, kurutulmuş et, tuz, tereyağı, un, arpa ve süt gibi 7 çeşit malzemeyle pişirilerek misafirlere ikram ediliyor. Bolluk ve bereketin simgesi olan “Naurız köje”, Nevruz Bayramı’nın tadını çıkaranların sofralarındaki yerini alıyor.
Kazak halkı için Nevruz, doğa ile iç içe yaşayan ve göçebe kültüründen gelen bir toplum için “yılın başlangıcı” anlamına geliyor. Aynı zamanda milli kimliğin oluşturulmasına ve pekiştirilmesine büyük katkı sağlayan bu bayram, Kazakistan’ın bağımsızlığını ilan etmesiyle birlikte resmi tatil olarak kutlanmaya başlandı. Tarihçi Kajımurat Tölegenulı, Kazakistan’ın Nevruz Bayramı’nı canlandırarak milli değerlerin yaygınlaştırılmasına önemli bir katkı sağladığını belirtiyor.
